Bakkerij Heebing zet de ovens uit
AlgemeenLOBITH - Bakkerij Heebing, een vertrouwd familiebedrijf in Lobith, verdwijnt. Gerard Heebing heeft besloten zijn ovens definitief uit te zetten. Zaterdag 2 mei is de laatste verkoopdag. “In juli word ik 68. Het is tijd om te stoppen.”
Door Carla Droste
Dat besluit nam hij na de afgelopen feestdagen. “In de periode rond kerst en oudjaar is het altijd topdrukte. Ik was blij toen het erop zat. Op dat moment wist ik: dit was de laatste keer.”
Het bakkersvak is zwaar en kent lange werkdagen, of eigenlijk lange nachten. Op vrijdagavond begint Gerard al om 21.30 uur met de voorbereidingen en werkt hij door tot zaterdagmiddag. Rond 14.00 uur is hij klaar. “Dan heb ik de rest van het weekend nodig om bij te komen.”
Sinds de coronaperiode gunt hij zichzelf iets meer hersteltijd en houdt hij de bakkerij op maandag en dinsdag gesloten. “Voor de andere dagen begin ik niet zo vroeg, hoor”, zegt hij bijna verontschuldigend. “Dan begin ik pas om twee uur ‘s nachts.” Kortom: het is hard werken in een eenmanszaak.
Gelukkig kan Gerard altijd rekenen op de steun van zijn familie. Om de zaak draaiende te houden en met name tijdens de drukke feestdagen staan verschillende broers, zussen en schoonfamilie paraat. Zo vult broer Bennie iedere zaterdag de winkel en neemt hij ook het banket voor zijn rekening. “Ik bak het brood en de taartbodems en hij maakt er de taarten van”, aldus Gerard.
De bakkerij is altijd een echt familiebedrijf geweest. Toen de zaak nog van hun ouders was, hielpen de kinderen volop mee, van brood bezorgen tot assisteren in de winkel.
Gerards ouders, Gerrit en Annie, afkomstig uit Beek en Loerbeek, namen in 1947 een bestaande bakkerij in de Komstraat in Lobith over. Het brood werd met een bakfiets huis aan huis gevent. In 1958 verhuisde de bakkerij naar de huidige locatie aan de Dorpsdijk. Daar begon de familie een winkel, met een nieuw gebouwde bakkerij aan de achterzijde. Hoewel alle elf kinderen regelmatig meehielpen, voelde niet iedereen zich geroepen tot het bakkersvak.
In de genen
Gerard wel. Na de LEAO volgde hij de bakkersopleiding in Doetinchem. Het plan was om daarna bij andere bakkers ervaring op te doen, maar door de ziekte van zijn vader liep het anders. “Mijn vader had COPD en na een auto-ongeluk is hij nooit meer de oude geworden. Ik was negentien toen ik thuis in de bakkerij aan de slag ging.” Zijn vader overleed in december 1982. Drie jaar later nam Gerard de zaak officieel over van zijn moeder, die hem in de winkel bleef helpen. Zij overleed in 1998.
Spijt heeft hij niet. “Ik zou het zo weer doen”, zegt hij vol overtuiging. “Ik had wel graag eerst een kijkje in andere ‘keukens’ willen nemen, maar ik heb het altijd een prachtig vak gevonden.” Vooral het bezorgen vond hij mooi om te doen, vanwege het contact met de klanten. Ook het ondernemerschap beviel hem. “Als eigen baas heb je de vrijheid om eens ergens wat langer koffie te drinken, zonder dat iemand daar iets van zegt.”
Oliebollen
Gerard wil zijn klanten graag bedanken. “Ik ben de mensen heel dankbaar voor het vertrouwen dat ze in ons hebben gesteld en dat ze ons al die jaren trouw zijn gebleven.”
Toch hoeven de mensen zijn baksels niet helemaal te missen. “Met oudjaar blijf ik de vertrouwde oliebollen bakken. Daar heb ik dan alle tijd voor.”