Nog eentje dan
Een goed glas wijn bij het eten. Ik spuug er niet in.
Volgens onderzoekers kunnen we, als Nederlanders de komende jaren gemiddeld twee glazen alcohol per week minder drinken, tot 2050 voorkomen dat ruim 11.500 mensen de diagnose kanker krijgen: mondkanker, keelkanker, strottenhoofdkanker, leverkanker, slokdarmkanker, endeldarmkanker, dikkedarmkanker en borstkanker. Vreselijke ziektes. Je gunt ze je ergste vijand nog niet.
En toch.
Ik wil me de geneugten van het leven niet volledig laten ontnemen. Ik voel me fitter zonder alcohol, dat klopt. Maar soms is het gewoon gezellig. En lekker. Als je alles wat ongezond is uit je leven bant, kun je net zo goed meteen stoppen met ademen.
Dat spanningsveld we ook in de zorg terug. Neem het opendeurenbeleid. Voorstanders stellen dat als je alle risico’s voor mensen met dementie uitsluit, je óók een levensgroot risico neemt: dat hun levensvreugde verdwijnt.
Het is bekend hoe ik daar over denk. Zorg vraagt lef om te begrenzen. Een kleuter laten we ook niet zelf beslissen of hij de straat op loopt. Maar bij dementie noemen we het ineens ‘kwaliteit van leven’ als iemand ongecontroleerd naar buiten kan.
En dan dit. In dienstencentrum De Hooge Bongert heeft Caleidoz besloten om vanaf 1 januari geen alcoholische drankjes meer te schenken. Geen bridge meer met een glaasje advocaat. Geen biertje na een geslaagde carambole. Mensen die op hun oude dag al alles hebben meegemaakt, krijgen alsnog de wet voorgeschreven.
Als we het dan toch over kwaliteit van leven hebben.
Alle deuren mogen open.
Maar een borreltje op de oude dag?
Ho maar.
Snap jij het nog?
Proost. Ik neem er nog eentje.
Susan Wiendels