Bram
Een rouwstoet voor een wolf. Serieus? Ja. In Renswoude legden mensen bloemen neer en staken een kaarsje op voor Bram, de doodgeschoten wolf.
Bram had de Utrechtse Heuvelrug twee jaar lang onveilig gemaakt. Hij doodde schapen, veroorzaakte rechtszaken en joeg de bevolking op de kast. Hij verloor zijn moeder, zijn vrouwtje, liep mank en dat maakte van hem geen lieverdje. Bram leefde volgens zijn eigen regels. Niets menselijks was hem vreemd.
Neem Donald Trump. Ook hij doet wat hij wil. Hij tornt aan instituties, verdraait feiten en zaait onrust. Hij ontketende handelsoorlogen, uitte dreigementen, om dan weer akkoorden te sluiten. Hij liet een wervelstorm aan verontwaardiging achter.
En wij? Zijn wij allemaal niet een klein beetje Bram? We lappen vuurwerkregels aan onze laars, steken af wanneer we willen, vallen ordehandhavers aan, blazen brievenbussen op. Amputaties, gehoorschade en oogletsels waren weer aan de orde van de dag. Hulpverleners, normaliter vaak levensreddende engelen, waren hun eigen leven niet meer veilig. Daarom komt er dit jaar waarschijnlijk een jammerlijk einde aan een traditie: vuurwerk met oudjaar.
Toch hoeven we niet te vrezen dat het in 2026 stil blijft in onze regio. In maart zijn er gemeenteraadsverkiezingen, er worden stappen gezet tot één grote Liemers en Westervoort gaat knallen ter gelegenheid van het 1300-jarig bestaan. Ook de zevenaarse schutterij St. Andreas zet haar beste beentje voor met de organisatie van kringdag de Liemers op 14 juni. En misschien viert DCS een maand eerder het kampioenschap in de derde klasse. Wie weet?
Ik ben benieuwd wie er in 2026 voor het meeste vuurwerk gaat zorgen. Je leest het elke week in deze krant.
Veel leesplezier!
Susan Wiendels