<p>Andr&eacute; Bruns neemt in zijn praktijk alle tijd voor mens en dier. Aan afraffelen heeft hij een broertje dood.</p>

André Bruns neemt in zijn praktijk alle tijd voor mens en dier. Aan afraffelen heeft hij een broertje dood.

(foto: Bas Bakema)
Ondernemer van de Week

Pianoles voor muzikale dierenarts

  Nieuwsflits

ZEVENAAR - Dierenarts André Bruns (56), heeft sinds 1997 een eigen praktijk voor gezelschapsdieren aan de Esdoornstraat in Zevenaar. Voor mens en dier neemt hij alle tijd. De woorden van zijn voormalige kapper - “Ik neem alle tijd, maar als u haast heeft wil ik u wel even afraffelen” zijn hem uit het hart gegrepen.

door Nan Hoesté 

André, geboren en getogen in Amsterdam, is de jongste telg uit een gezin met vijf kinderen. Als kind had hij al een voorliefde voor dieren. Hoewel opgegroeid op een bovenwoning was er altijd wel een manier om met hen in aanraking te komen. “Als kind vond ik aan het strand wel eens mosselen die ik mee naar huis nam om ze in leven te houden, maar je snapt het al. Dat werd helemaal niks.”

Sprintje

Op het vwo koos hij voor een pakket, waarvan hij helemaal niet wist wat hij er later mee wilde. De hele dag achter een bureau zitten was echter totaal geen optie. “Ik was goed in wiskunde en heb wel eens gekeken naar de opleiding werktuigbouwkunde. Daarin ben je tevens met je handen bezig. Het pakket bleek echter ook goed bij diergeneeskunde te passen. Daaraan had ik nog nooit gedacht. Om deze studie te kunnen volgen moest je echter wel ingeloot worden. Dat betekende een goed cijfergemiddelde op je eindrapport. Het laatste jaar heb ik dan ook een behoorlijk sprintje getrokken. Jammer genoeg bleek dit niet voldoende en werd ik uitgeloot.”

‘Om de studie te volgen moest je wel ingeloot worden’

Vaccins ontwikkelen

“Van de weeromstuit ben ik een jaar wiskunde gaan studeren en heb ik gesolliciteerd bij ABN AMRO en KLM, waar ze een interne opleiding tot programmeur verzorgden. Eerlijk gezegd had ik het toentertijd goed naar mijn zin, maar ik besloot nog één poging te wagen. Een jaar later werd ik in 1983 dan toch ingeloot en startte ik met mijn opleiding aan de Rijksuniversiteit in Utrecht faculteit diergeneeskunde.” Na zijn opleiding heeft hij nog een aantal jaren onderzoekswerk verricht in de ontwikkeling van vaccins. Tot in 1997 de mogelijkheid voorbijkwam in Zevenaar een eigen praktijk te beginnen.

Vreselijke blokfluit

Eindelijk had hij de ruimte. Het eerste wat er in zijn nieuwe onderkomen kwam te staan was een piano. Het instrument waar hij zijn hele leven lang bij tijd en wijle graag achter verpoos. “Het maken van muziek werd door mijn ouders behoorlijk gestimuleerd. We zijn allemaal naar de muziekschool geweest. Toen het vreselijke stadium van de blokfluit voorbij was, ontwikkelde ik een voorliefde voor de piano. Nou hadden we thuis een orgel staan, maar dat was niet mijn ding. Ik wist echter altijd wel een plek te vinden om te oefenen. Momenteel heb ik pianoles. Ik ben geen supertalent en door mijn drukke praktijk heb ik er niet altijd tijd voor, maar ik geniet er enorm van.”

dierenkliniekdeliemers.nl

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden