In een discotheque ...


Foto: Danny van der Kracht
Column Danny van der Kracht

In een discotheque ...

  Nieuwsflits

Afgelopen weekend was ik op zoek naar een nieuwe inktvulling voor mijn vulpen. Op de gebruikelijke plaats trof ik een leeg doosje aan, dus ging ik wat verder op zoek. Ik keek onder andere in een blikje waar ik al jarenlang niet meer in had gekeken. In dit blikje zat ook geen enkele inktvulling, maar ik vond wel wat consumptiemunten terug van discotheek Display! Of eigenlijk moet ik zeggen Discotheque Display, want dat staat op de witte munten met blauwe opdruk. Dat de munten uit vervlogen tijden komen blijkt wel uit het telefoonnummer dat erop staat. Het kengetal begint met 08364. Wist je nog dat je dat ooit moest draaien als je een belletje naar Babberich deed?

De consumptiemunten riepen veel herinneringen bij mij op. Ik moest vooral aan de avonden denken dat er Nederlandse artiesten kwamen optreden. Van Marco Borsato tot André Hazes en van Piet Veerman tot Henk Wijngaard. Ze kwamen er allemaal en ik zag ze allemaal. Er waren ook minder geslaagde optredens. Zo herinner ik me het duo Höllenboer dat toentertijd een nummer één hit scoorde met Het busje komt zo. De heren wilden ook ander repertoire brengen tijdens het half uurtje schnabbelen en kwamen met liedjes als Loerbuis. Daar zat het publiek niet op te wachten en joelden ze uit. Na ieder nummer riepen beide heren dan ook dat het busje zo kwam.

‘Ik had twee weken lang een zere voet’

Ik heb nog veel meer herinneringen aan Display. Zo liep ooit een Alpenzusje op mijn voet en dat heb ik twee weken lang gevoeld. Ooit bekende André Hazes na een optreden aan mij dat hij een nieuwe liefde had. Haar naam was Rachel en om de roddelpers voor de gek te houden had hij met een opblaaspop voor zijn toenmalige woonark gelopen. Frans Bauer startte destijds net met zijn carrière en had toen ook al geen sterallures. Hij ging niet in de kleedkamer zitten, maar gewoon in de snackbar van Display. In die snackbar lag trouwens ook één vloertegel los. Iedere keer als ik daar binnenkwam checkte ik dat even. Display is al jaren gesloopt en er zijn woningen op de roemruchte plek gebouwd. De mensen die daar nu wonen kunnen toch maar mooi zeggen dat op hun grond de bekendste Nederlandse artiesten hebben gelopen. Diezelfde grond is ongetwijfeld ook de voedingsbodem geweest voor heel wat verkeringen en huwelijken? Dat is misschien wel een leuk idee voor een positief artikel in deze krant: hoe staat het met Display-huwelijken? Ben jij of ken jij iemand die dankzij een ontmoeting in Display een beetje verliefd is geworden en later is getrouwd? Mail het naar redactie.zp@dpgmedia.nl! Een beetje positief liefdesnieuws kan iedereen in deze zware coronatijden wel gebruiken, toch?

Ik ga nog een beetje mijmeren over de Display-tijd en ondertussen zoek ik door naar een vulpenvulling. Die heb ik afgelopen weekend niet gevonden en nu de avondklok is ingegaan heb ik tijd genoeg om te zoeken! Met Display-herinneringen in mijn gedachten ben ik dan ook nog een beetje uit!

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden








Meest gelezen