Anne-fleur, samen met steun en toeverlaat Kodo, wil met Waar licht is, is hoop het taboe rondom anorexia doorbreken. (foto: Bas Bakema)
Anne-fleur, samen met steun en toeverlaat Kodo, wil met Waar licht is, is hoop het taboe rondom anorexia doorbreken. (foto: Bas Bakema)

'Het taboe rond anorexia doorbreken'

"Heb jij anorexia? Je bent helemaal niet mager". Een veelgehoorde opmerking die vaak voortkomt uit onwetendheid. Over oorzaak en gevolg schreef Anne-fleur van Haren (17) uit Zevenaar het boek Waar licht is, is hoop, waarin ze op zoek is gegaan naar lichtpuntjes in de hel van deze eetziekte. "Ik wilde alles van me afschrijven en tevens het taboe rondom anorexia doorbreken."

ZEVENAAR - Anderen helpen zit Anne-fleur in het bloed, maar bleek drie jaar geleden tevens een valkuil die langzaam maar zeker voor haar gegraven werd. "Ik probeerde iemand te helpen die zwaar depressief was. Ik werd op mijn beurt gemanipuleerd en deed in zijn ogen alles verkeerd. Vanaf dat moment ging ik verschrikkelijk aan mezelf twijfelen. "Het ging na een tijdje mis met eten. Bij alles wat ik tot me nam dacht ik: Mag ik dit wel? Neem ik niet in gewicht toe? Verdien ik dit wel? Een hopeloos gevoel, waarin ik wegzakte in depressies en automutilatie (zelfbeschadiging. red). Mijn gewicht is momenteel normaal voor iemand van mijn leeftijd. De buitenwereld is dan ook heel verbaasd als ze horen dat ik anorexia heb. Dat is een van de redenen dat ik stigma's en taboes hieromtrent wil doorbreken."

Flashbacks

Met Waar licht is, is hoop heeft Anne-Fleur het hele proces van zich afgeschreven en inzichtelijk weten te maken voor de lezer. Het boek bestaat uit twee verhaallijnen. "Het begin is heftig, waar ik in flashbacks terugkijk op welke manier het zover heeft kunnen komen." De laatste flashback eindigt bij het begin, waar zij vertelt over het heengaan van haar beste vriendin. "Zes dagen voor ze stierf was ik bij haar. Een mooie maar zware dag, waarin we nog eens benadrukten hoe belangrijk we voor elkaar waren. Zij heeft me net dat duwtje gegeven om alles op te schrijven en uiteindelijk als boek uit te geven."

Kleine lichtpuntjes

De omslag van het boek is toepasselijk voorzien van een donkergrijze achtergrond, die bezaaid is met kleine lichtpuntjes die voor Anne symbool staan voor lichtgevende sterren aan een nachtelijke hemel. "Sterren hebben mij altijd gefascineerd. Daarnaast adviseerde mijn huisarts mij vooral de lichtpuntjes in de duisternis te blijven zien, want waar licht is, is hoop."

Terrorpup

Ondanks haar depressieve gevoelens ziet Anne-fleur die lichtpuntjes wel degelijk. "Het begrip op school, mijn familie en vrienden, dansen en mijn pup, labradoodle Kodo, die ik train om mijn steun en toeverlaat te worden. Op dit moment is het nog een echte terrorpup, maar komt nu al op me liggen. Dat geeft me een veilig gevoel. Hij dwingt me in een ritme, want hij moet eten en uitgelaten worden en leert me goed voor mezelf te zorgen. In de toekomst zal er zeker een tweede boek komen. Daarin hoop ik aan het eind te kunnen zeggen: ik ben hersteld." Het boek is verkrijgbaar bij Rebers Boek en Buro en de webshop van Boekscout.nl.

Meer berichten