Marcel van Huissteden overwon bergen en dalen tijdens de jaarlijkse handbikebattle in Oostenrijk. (foto: Bas Bakema)
Marcel van Huissteden overwon bergen en dalen tijdens de jaarlijkse handbikebattle in Oostenrijk. (foto: Bas Bakema)

Marcel gaat over bergen en door dalen

Bij Marcel van Huissteden werd twee jaar geleden de ziekte van Strümpell (erfelijke aandoening van het ruggenmerg, red.) vastgesteld. Fysiek en geestelijk wachtte hem een zware tijd. Om zijn eigen grenzen te verkennen schreef hij zich in voor een handbikebattle die vorige maand werd gehouden in Oostenrijk. "Ik heb mijn ziekte niet overwonnen, maar voel me nu wel in staat een normaal menswaardig bestaan op te bouwen."

Zevenaar - In zijn werkzame leven bij de technische dienst van de marine en bij verschillende bedrijven aan wal als elektromonteur ontwikkelde Marcel (38) geen 9-tot-5-mentaliteit. "Ik was pas vrij als de klus geklaard was. Het was aanpakken en doorzetten." Hij maakte echter wel tijd vrij voor zijn hobby's wielrennen en hardlopen. "Daarin ben ik enorm prestatiegericht en wil altijd de beste zijn." Deze gezamenlijke kwaliteiten hebben zijn karakter gevormd en zijn de pijlers geweest onder de acceptatie van de ziekte die ook binnen zijn naaste familie blijkt voor te komen.

Second opinion

"Ik had al een tijdje last van mijn knieën. Het zal wel een blessure zijn. Toch maar even langs de huisarts", herinnert Marcel zich. "Op de scan was niets te zien. Mijn vader die de ziekte van Strümpell ook heeft, raadde me vervolgens aan toch maar even naar zijn revalidatiearts te gaan voor een second opinion en ja hoor ... ik had het ook. De arts kon het al zien aan mijn loopje." Toen de diagnose werd gesteld en hem werd verteld dat het slechter zou worden, dat hij geen fysiek werk meer kon doen en hij er maar mee moest zien te leren leven, ging er bij Marcel nog steeds geen lampje branden. "Ik bleef het als een blessure zien. Zolang ik kon lopen was er niets aan de hand." De gevolgen bleven echter niet uit en er kwam een moment dat Marcel in 2017 volledig werd afgekeurd.

Pittige tijd

"De geestelijke verwerking was de volgende stap. Dat was een pittige tijd. Ik voelde me een kerel van zeventig. Ik heb gevochten, ben boos geweest, moest mijn balans hervinden en heb het eerste jaar alleen maar zitten koekeloeren op de bank. Uiteindelijk kwam ik met iemand in aanraking die me een handbike leende. Via de Wet Maatschappelijke Ondersteuning heb ik er nu zelf één. Ik had echter een doel nodig om te trainen en dat werd de jaarlijkse handbikebattle in Oostenrijk."

Symbool

Vorige maand legde Marcel het twintig kilometer lange parcours met hellingen van circa vijftien procent af. "In totaal klim je één kilometer en uiteindelijk eindigde ik op de top. Ik was wel erg moe, maar na het leveren van een prestatie hoort dat er gewoon bij. Over bergen en door dalen - het voelt als symbool voor de afgelopen twee jaren. Ik heb mijn ziekte niet overwonnen, maar voel me nu wel in staat een normaal menswaardig bestaan op te bouwen. Volgend jaar ben ik weer van de partij."

Meer berichten