Vroeger was Melody erg bang voor honden, maar nu is ze dikke vrienden met hulphond Jean! (foto: Bas Bakema)
Vroeger was Melody erg bang voor honden, maar nu is ze dikke vrienden met hulphond Jean! (foto: Bas Bakema)

'Vroeger was ik erg bang voor honden!'

Melody Sinkeler (15) uit Zevenaar vormt een onafscheidelijk duo met haar hulphond Jean (6). In het verleden was ze doodsbenauwd voor honden, maar nu is koningspoedel Jean al vier jaar haar steun en toeverlaat op het sociale, morele en emotionele vlak en wijkt geen moment van haar zijde.

Zevenaar - Melody kan niet zonder haar hulphond Jean. "Raar he?", lacht ze. "Terwijl ik vroeger erg bang was voor honden. Hiervoor ben ik in therapie geweest bij de Stichting Hulphond Nederland. Mijn therapeute adviseerde vervolgens mijn ouders een hulphond voor mij aan te schaffen." Het onderwerp van gesprek ligt rustig maar waakzaam op zijn kussen. Er komt een vreemde binnen. Op de woorden van zijn baasje "Is goed!" komt hij langzaam overeind en begint te snuffelen. Het ijs is gebroken. Natuurlijk mag er geaaid worden, want hij heeft zijn dekje van Hulphond Nederland niet om. "Als hij die wel om heeft, mag dat absoluut niet. Op die momenten is Jean alert en gefocust op Melody", legt moeder Mirjam van Haren uit. "Zonder dekje van Hulphond Nederland is hij gewoon een dolle huishond."

Troost

Zijn baasje Melody is helemaal gek op haar trouwe metgezel en ze doet uit de doeken wat Jean voor haar betekent. "Ik heb klassiek autisme dat op mijn negende jaar werd vastgesteld. Tegenwoordig noemen ze het ASS (Autisme Spectrum Stoornis, red.). Ik ben erg onzeker. Het maalt maar in mijn hoofd voordat ik eindelijk iets ga doen. Jaren geleden kreeg ik angststoornissen, paniekaanvallen, nachtmerries en ik sliep slecht. Als ik bijvoorbeeld naar het ziekenhuis moest of naar de tandarts was het voor mijn ouders een gevecht om me mee te krijgen. Ik was doodsbenauwd. Jean gaat nu overal mee naartoe. Hij kan me als het ware lezen en pikt meteen mijn onrust op. Ik ben nog wel angstig hoor, maar bij hem vind ik troost."

Vooroordelen

Melody ondervindt veel vooroordelen en onwetendheid ten aanzien van haar aandoening. "Als mensen bijvoorbeeld weten dat bij mij de diagnose klassiek autisme is gesteld, gaan ze ineens tegen me praten alsof ik acht jaar ben. Als je wat minder sociaal bent, ben je dan per definitie een autist? Of een drukke ADHD'er? Die stempels vind ik onzin. Het is ook onderdeel van mijn karakter. Ik ben nog jong en daar kom ik gaandeweg wel achter. Wat zijn mijn sterke en wat zijn mijn minder sterke kanten? Je bent wie je bent."

Ervaringsdeskundige

Melody heeft in het verleden nare dingen meegemaakt. "Het heeft me echter wel gemaakt tot de persoon die ik nu ben. Daarom wil ik ervaringsdeskundige worden, omdat ik wil voorkomen dat mensen dezelfde pijn moeten doorstaan die ik heb ondervonden. Ik wil er gewoon voor anderen zijn. Dat is de reden waarom ik besta."

Meer berichten