Steven Krol, huisarts in ruste, heeft veel voor zijn patiënten betekend. foto: Bas Bakema.
Steven Krol, huisarts in ruste, heeft veel voor zijn patiënten betekend. foto: Bas Bakema. (Foto: )

Dokter hangt stethoscoop aan de wilgen

Steven Krol (63) vestigde zich eind januari 1984, aanvankelijk als waarnemer van dokter Smeenk, als huisarts in Tolkamer. Eind januari jongstleden hing hij zijn stethoscoop aan de wilgen. Hij wilde per se de vijfendertig jaar volmaken. "Het valt me nog steeds moeilijk om alles en iedereen los te laten."

Lobith - De zeer toegankelijke huisarts, geboren in Amsterdam en opgegroeid in Hilversum, droomde er al als tweejarige peuter van om huisarts worden. "Ik hoopte in die dienende rol iets voor mensen te kunnen betekenen." Deze droom bracht hem op zijn zeventiende terug naar Amsterdam om medicijnen te gaan studeren. Tevens ontmoette hij er zijn vrouw Ciske. Het jonge stel trouwde in 1980. Het echtpaar werd verblijd met de komst van drie zonen die nu allemaal het huis uit zijn.

Steven Krol behaalde in 1983 zijn bul en ging naarstig op zoek naar een waarneming. "In die tijd werden er vijfhonderd werkeloze huisartsen geregistreerd, maar in Hoeven (Noord Brabant, red.) was nog een plekje vrij. Kort hierna vertrok ik als waarnemer naar Friesland om uiteindelijk in 1984 in de groepsartsenpraktijk in het voormalige Lobede in Tolkamer terecht te komen. Het oude pand werd in 2006 gesloopt en het huidige pand opnieuw herbouwd.

Iets voor mensen kunnen betekenen kleeft aan de huisarts in ruste. "Ik gebruik nu even een oneliner, want daar houd ik van. Als iemand zegt: ik heb zoveel patiënten, dan verwart hij bezitten met dienen en patiënten met mensen. Vroeger was de huisarts over het algemeen zeer belerend, maar dat is in de loop der tijden veranderd. Persoonlijk vind ik het tot mijn taak behoren om niet alleen op tijd medische problemen te behandelen, maar ook, in samenspraak met de patiënt, adviserend op te treden. Bijvoorbeeld bij burn-outklachten of een echtscheidingsproblematiek.

Tolkamer kent een behoorlijke honkvaste bevolking. Er is weinig aanwas van buitenaf. De harde kern is gebleven. "Ik kende dan ook hele generaties, maar ik ontkwam niet aan het feit dat mijn praktijk langzaam minder is geworden."

Voor Steven Krol voelde de afgelopen weken nog als vakantie. "Ik ben van plan meer te gaan lezen, het pianospelen weer op te pakken, sporten, fietsen, de tuin onderhouden en met mijn vrouw leuke dingen te doen." Momenteel steekt hij nog even de handen uit de mouwen om mee te helpen met de verhuizing van de praktijk naar het voormalige gemeentehuis in Lobith. Voor hem is de symbolische cirkel rond. Op 1 februari jongstleden vond zijn afscheidsreceptie plaats. "Daar merkte ik dat ik veel voor mensen heb betekend. Dat is altijd mijn doel geweest. Het stemt me dankbaar."

Meer berichten