Logo zevenaarpost.nl


Foto: Danny van der Kracht

Avondvierdaagse

danny van der kracht

Als je in het centrum van Zevenaar woont, ontkom je er niet aan: de avondvierdaagse. Vorige week heb ik diverse malen al die sportievelingen door mijn straat zien lopen. Ik ben ook nog even voor de krant op pad geweest tijdens de intocht en enkele malen was ik in gedachten terug naar de keren dat ik zelf als jongen meeliep met de avondvierdaagse in Zevenaar.

'De avondvierdaagse blijft een dierbare herinnering'

Wat was de avondvierdaagse altijd een belevenis! Weken van tevoren was ik er al mee bezig: vijf kilometer lopen! Dat was gewoon van Zevenaar naar een andere plaats. Hoe bijzonder. Als de maandag van de avondvierdaagse aanbrak was ik de hele dag op van de zenuwen. Na een hele dag tussen de schoolbanken ook nog eens zo'n heel eind lopen. Zou ik dat wel volhouden? Dan brak de avondvierdaagse zelf aan. Ik kan me herinneren dat er een tas met proviand meeging alsof de wandeling van Zevenaar naar Amsterdam ging. Je moet immers genoeg eten en drinken om zo'n lange wandeling als kind vol te houden. Nadenkend over de avondvierdaagse kreeg ik zelfs nog een herinnering dat ik met een doorzichtige zonneklep aan een hoofdband - bestaan die trouwens nog - aan het lopen was. Ineens kwamen er vanuit de Didam donkere onweerswolken aan. Wat was het spannend om de laatste kilometer in de stromende regen en de donders in de verte te lopen. Terug naar de avondvierdaagse van 2018. Het viel me op dat er tijdens de intocht niet veel werd gezongen. Dat was in de jaren tachtig van de vorige eeuw wel anders. We hadden een compleet repertoire die ik nog helemaal uit het hoofd ken. Zo was er de avondvierdaagse hit Het hondje van de slager (die vies had gedaan door zonder zwembroekje te gaan zwemmen), Ik heb een potje met vet, Zo gaat die goed zo gaat die beter en natuurlijk We zijn er bijna (maar nog niet helemaal. Kontje blauw). We hadden ook nog een heel speciale versie van Holder de bolder. Ik zag net dat er in de originele versie een koe op zolder staat, maar ik kan me nog goed herinneren dat mijn klasgenoten en ik iets heel anders zongen. Al durfde we dat niet te zingen als we de politie langs de kant zagen staan. Wat me ook opviel: toen ik als schooljongen meeliep kreeg je bijna alleen maar bloemen van de mensen die je langs de kant stonden op te wachten. Dat is tegenwoordig ook wel anders. Volgens mij bestaat de avondvierdaagsebuit in 2018 voornamelijk uit snoep? Dat had ik met terugwerkende kracht ook liever gehad dan bloemen. Aan de andere kant, mijn moeder liep altijd vier dagen met mij mee en zij was natuurlijk dolblij met de al die bossen bloemen in huis! Aan het eind van deze column heb ik nog een leuke bekentenis. Al mijn avondvierdaagsemedailles liggen in een envelop in mijn nachtkastje en zo nu en dan bekijk ik ze eens. Dat heb ik net weer even gedaan en ik hoop dat alle kinderen die vorige week zo trots waren op hun eigen plak, 'm ook heel goed gaan bewaren. De avondvierdaagse is dertig jaar later namelijk nog steeds een dierbare herinnering.

Reageer als eerste
Meer berichten


Shopbox