Logo zevenaarpost.nl


Kapper Ton Tiemessen met links werkneemster Marijke en rechts zijn rechterhand en vrouw Tiny. Donderdag 1 maart sluit de kapsalon haar deuren en hangt Ton de kapperschaar voorgoed in de wilgen. (foto: Danny van der Kracht)
Kapper Ton Tiemessen met links werkneemster Marijke en rechts zijn rechterhand en vrouw Tiny. Donderdag 1 maart sluit de kapsalon haar deuren en hangt Ton de kapperschaar voorgoed in de wilgen. (foto: Danny van der Kracht)

'Een knipper is nog lang geen kapper'

Op achtjarige leeftijd wist Ton Tiemessen (67) het al zeker: hij werd kapper! Inmiddels zijn we bijna zestig jaar verder en Ton werd inderdaad kapper. Dit jaar oefent hij dit ambacht al 54 jaar uit, maar het wordt tijd om te stoppen. Spijt dat hij voor het kappersvak koos heeft hij niet. Ton: "Ik zou het zo weer overdoen. Ik heb altijd met plezier gewerkt!"

ZEVENAAR - Als je aan de meeste jongetjes vraagt wat ze later willen worden, dan is het antwoord vast piloot of politieagent, maar dat was bij Ton heel anders. Hij herinnert zich nog goed dat hij bijna zestig jaar geleden in de kappersstoel zat voor een knipbeurt. De kapperszaak keek uit op de boerenbond en daar zag hij heel wat boeren door de regen sjouwen en ploeteren. "Ik was er dan ook al snel uit", bekent Ton na al die jaren. "Die kapper die mij knipte werkte iedere dag lekker binnen en hoefde de regen of kou niet in. Ik vertelde tegen hem dat ik later ook kapper wilde worden. Dat vond hij natuurlijk leuk om te horen en hij vertrouwde mij toe dat het een heel mooi beroep was."

Helaas zorgde het noodlot ervoor dat Ton sneller als kapper aan de bak moest dan hij zelf had gewild. "Toen ik veertien jaar was overleed mijn vader en stond mijn moeder er alleen voor. Ze moest toentertijd 75 gulden hypotheek per week betalen, dus moest er door de kinderen gewerkt worden. Mijn zus werkte toentertij in Doetinchem bij de slager en ik vroeg aan haar of er een kapper in Doetinchem was die een leerling kon gebruiken." Tons' zus liet weten dat Kapsalon Hardy's aan de Varsseveldseweg een leerling-kapper zocht. Al snel werkte Ton bij deze kapperszaak, maar aangezien hij nog geen knipervaring had, moest hij vooral andere klusjes doen. "De winkel aanvegen en ik mocht mannen inzepen die geschoren moesten worden. Al gauw ging ik de kappersschool volgen. Dat betekende dat ik op maandag naar school ging en de rest van de week in de kapperszaak werkte." Op zijn zestiende maakte Ton kennis met Zevenaar. Hij ging als leerling-kapper aan de slag bij de kapsalon van Theo Hendriks - beter bekend als Fokkie - aan de Markt in Zevenaar.

Bij deze zaak maakte hij bijzondere zaken mee die hij zijn hele leven niet meer vergeten is. Zoals een bijzondere ietwat zware klant. "De Andreaskerk kreeg een nieuw dak en de aannemer die uit het westen van het land kwam liet zich bij ons in de zaak knippen. Die man woog wel 350 pond, dus als hij kwam moesten we de leuningen van de kappersstoel uit elkaar schuiven. Dan paste hij pas in de stoel. Het meest bijzondere was dat deze man, zodra die in de stoel zat, in slaap viel! Dan zat die in ieder geval lekker stil tijdens het knippen!" Ton maakte hier als leerling-kapper ook iets anders mee. "Ik kreeg een keer een briefje in mijn hand gedrukt. Daarop had een klant geschreven: De knecht van de kapper kapt knapper dan de kapper zelf kappen kan. Zoiets vergeet je nooit meer."

Omdat Ton als knecht blijkbaar al beter kon knippen dan de kapper zelf, besloot hij in 1980 voor zichzelf te gaan beginnen. Daarvoor moest zijn vrouw Tiny (65) wel eerst in de avonduren een middenstandsdiploma halen, maar toen zij dat papiertje binnen tien maanden had gehaald, was de eigen kapsalon in de Kerkstraat een feit. Ton en Tiny vestigde zich in het kleine pandje op nummer 17. Dit pand bleek al snel te klein te worden en dus werd uitgekeken naar een ander pand. Dat werd gevonden in het oude pand van Foto Botvliet aan de Nieuwe Doelenstraat in Zevenaar. Na een grondige opknapbeurt opende op 31 juli 1984 hier de kapsalon die tot op de dag van vandaag nog steeds bestaat. De zaken gingen goed en op een gegeven hadden ze zelfs meerdere personeelsleden in dienst. De laatste jaren hebben ze nog één personeelslid, maar dat is wel de rots in de branding voor Ton en Tiny. "Marijke werkt al tientallen jaren voor ons en ze is en blijft ons allerbeste personeelslid. We vonden het heel moeilijk om tegen haar te zeggen dat we met de zaak gingen stoppen", laat Tiny desgevraagd weten.

Lees het complete artikel in de Zevenaar Post van woensdag 7 februari 2018

Reageer als eerste
Meer berichten


Shopbox