Landgoedwinkel Huis Sevenaer gaat sluiten

ZEVENAAR – De Landgoedwinkel van Landgoed Huis Sevenaer sluit op 24 december de deuren. Tot groot verdriet van de vrijwilligers en veel klanten.

Door Susan Wiendels

Met de sluiting verdwijnt een plek waar jarenlang met liefde verse, duurzaam geteelde groenten werden verkocht, midden in het hart van Zevenaar. Iedere woensdag- en vrijdagmiddag stonden vrijwilligers in de winkel om de oogst van de tuinderij en de moestuin aan inwoners aan de man te brengen.

Een flinke domper voor de bijna 30 vrijwilligers. Dol Damen vertelt dat de winkel eigenlijk al op 1 november zou stoppen. “We wilden echter onze vaste klanten nog de kans geven om twee maanden hun boodschappen hier te doen, want een biologische winkel is er verder niet in Zevenaar”, zegt ze. Daarom hield ze samen met Annette Heijnen en Roel Dijkema de winkel na 1 november draaiende. “De andere vrijwilligers zagen het niet meer zitten. Die waren zo verdrietig.”

Dat de winkel verlies zou draaien - dé reden van de sluiting - blijft voor haar lastig te begrijpen. “Er zou een tekort zijn van 10.000 euro per jaar, maar wij snappen niet hoe dat kan. We werken allemaal vrijwillig.” Volgens haar had de winkel ook een belangrijke sociale functie. “Voor vrijwilligers én klanten. Hier werkten mensen die soms nergens anders aan de bak kwamen. Die hier écht hun plek hadden vonden”, vertelt Dol.
De klanten zijn net zo teleurgesteld. Miriam van Rennes vindt het een gemis voor de stad. “Het is een openbaar, mooi stukje van het landgoed. Je ontmoet hier mensen en voelt je betrokken bij hoe de groenten worden geteeld. Het is echt een ontmoetingsplek. Als het dan niet uit kan, kun je dat dan niet opvangen binnen de totale bedrijfsvoering?” vraagt zij zich af. Om in ieder geval wat te doen legde ze in de winkel een boekje neer, waarin klanten hun hartzeer over de sluiting kwijt konden. Tientallen mensen deden dat.

Erwin Grob, directeur van het Landgoed, begrijpt de emoties, maar benadrukt dat het besluit niet zomaar is genomen. “Het is echt een financieel verhaal”, zegt hij. “Biologisch telen is arbeidsintensief, en ondanks de inzet van alle vrijwilligers waren de kosten al jaren hoger dan de opbrengsten. De tuinderij en moestuin gaan in afgeslankte vorm verder. Alleen verkoop vaan particulieren valt weg, we gaan nog kijken of we daar op een andere manier invulling aan kunnen geven bijvoorbeeld via workshops of plukdagen. Maar de winkel zelf was gewoon niet rendabel.”