Buurtvereniging De Schans viert jubileum

TOLKAMER – Afgelopen zaterdag was het feest voor de bewoners van appartementengebouw De Schans. Zij vierden het 12,5-jarig bestaan van hun buurtvereniging. Jan en Thea Janssen brachten de bewoners destijds samen, nadat de vertrouwde melkboer was gestopt met zijn bedrijf. 

Door Carla Droste

Jarenlang was Jos Gerritzen met zijn SRV-wagen niet alleen de leverancier van levensmiddelen, maar ook de bron van sociaal contact in Tolkamer. Ook de, veelal oudere, bewoners van De Schans kwamen graag samen in zijn wagen, om hun inkopen te doen en het laatste nieuws te bespreken. Jos en zijn vrouw Joke waren vertrouwde gezichten, boden een luisterend oor en waren een bindende kracht in de buurt. Helaas moest Jos, net nadat hij in 2011 zijn 40-jarig jubileum als melkboer had gevierd, zijn bedrijf stopzetten vanwege ernstige ziekte. Zijn vertrek liet een leegte achter in het dorp, waar zijn producten én de sociale contacten werden gemist.

Op de koffie

Bij het 40-jarig jubileum waren Jan en Thea Janssen de initiatiefnemers geweest om de SRV-man in de schijnwerpers te zetten. “Zelfs Omroep Gelderland was erbij”, vertelt Thea trots. “We hebben hem met de hele buurt opgewacht, met spandoeken, en voor hem gezongen. Het was een gemis voor ons allemaal, toen hij een paar maanden later moest stoppen met de zaak.”
Toen Jos na diverse behandelingen weer wat opknapte, besloot het echtpaar Janssen om de melkboer en zijn vrouw en hun buurtgenoten op de koffie te vragen, om zo de contacten weer wat aan te halen. “Dat was heel gezellig. Het klikte zelfs zo goed, dat bij mij het idee ontstond om Jos en Joke te vragen om gezamenlijk Burendag voor De Schans te organiseren. Dat doen we nu al jaren en met veel plezier.”

Burendag

Joke: “De eerste Burendag begonnen we klein, met koffie/thee en zelfgebakken cupcakes, in de aangrenzende binnentuin van Lobede. Tent, stoelen en dergelijke hadden we van Ben Lamers geleend. Inmiddels is ons programma van Burendag flink uitgebreid. We beginnen ’s morgens met koffie/thee en wat lekkers, dan borrelen met hapjes, tussendoor een bingo of iets anders en daarna met z’n allen lekker eten. Dankzij gulle giften hebben we tegenwoordig een eigen tent en ieder jaar helpen mensen uit de Hoofdstraat ons met het opzetten en afbreken daarvan. Daar zijn we heel blij mee.”

In de loop van de jaren kwamen er steeds meer activiteiten bij en kwam dochter Marieke Gerritzen het team versterken. Joke en Thea raken nauwelijks uitgepraat over alles wat ze in die jaren voor de buurtbewoners hebben georganiseerd. “Een bootreis, een busreis naar de Orchideeënhoeve, bezoek aan het Musiater, voorlichtingsavonden, spellenavonden, knutselmiddagen en nog veel meer”, somt Thea op. “We houden ieder jaar een nieuwjaarsreceptie en met Pasen, Kerstmis en Sinterklaas krijgen de bewoners een klein geschenkje”, vult Joke aan. “Zonder de vrijgevigheid van lokale winkeliers en diverse sponsoren hadden we dit alles niet kunnen verwezenlijken. We zijn dankbaar voor alles wat we krijgen, waardoor wij de ruim 50 bewoners van de Schans weer blij kunnen maken.”

Wonder
Jan en Thea waren relatief jong toen ze zeventien jaar geleden hun appartement in De Schans betrokken. Jan, postbode en enthousiast volksdanser, kreeg rond zijn 40ste een neurologische aandoening, waardoor hij 27 jaar lang op een rolstoel was aangewezen. Afgelopen jaar gebeurde er een wonder. Iemand had hem gewezen op een kliniek in Brabant, waar ze door middel van piercings een specifieke zenuw stimuleren. Jan vond dat hij op zijn 75ste niets te verliezen had en wilde het proberen. “Het was ongelooflijk,” vertelt Thea, “na de behandeling kon hij zijn benen weer bewegen en waren de ongecontroleerde armbewegingen verdwenen. Hij kan nu weer lopen. We hebben op het feest zelfs even gedanst.”

Het geeft de organisatoren veel voldoening om de bewoners samen te brengen. Jammer dat het restaurant van Lobede binnenkort sluit, vindt Jos. “Voor sommige activiteiten konden we namelijk daar terecht. Lekker dichtbij, prettig voor degenen die slecht ter been zijn. Nu zullen we waarschijnlijk op zoek moeten naar een andere ontmoetingsruimte.”

“Toch hopen we nog jaren door te gaan met allerlei activiteiten”, zegt Joke. “En als de mensen dan met een glimlach naar huis gaan, is het voor ons goed. Daar doe je het voor.”