“Wat blijft, zijn alle geweldige herinneringen"
“Wat blijft, zijn alle geweldige herinneringen"

Theo van Alst is 50 jaar SDZZ’er: ‘Ik heb zoveel schik gehad’

Algemeen

ZEVENAAR - Koploper was Theo van Alst (72) niet tijdens de jaarlijkse huldiging van de jubilarissen bij voetbalvereniging SDZZ, maar wel een goede tweede. Vijftig jaar is hij lid van ‘de gezelligste vereniging van Zevenaar’ zoals hij het zelf noemt. Al smaakte het biertje in de kantine van OBW of DCS ook altijd goed.

Door Susan Wiendels

Theo van Alst. Wie kent hem niet in Zevenaar? “Ik ken hier driekwart van de mensen”, vertelt de 72-jarige inwoner van Sènder, die helemaal verknocht is aan de stad waar hij opgroeide: aan de Stationsstraat, tegenover de LTS, in het karakteristieke witte spoorhuis. Aan de hand van senior werd Theo-junior logischerwijs lid van OBW, waar hij tot en met de A-jeugd voetbalde. “Want mijn vader was daar terreinknecht.”

Vrienden

Dankzij een korte verkering verkaste hij naar SV Kilder voor net zo’n lange blauwe maandag voetbalplezier. Eenmaal vrijgezel keerde Theo van Alst rap terug in zijn woonplaats om lid te worden van SDZZ. Waarom? “Vanwege mijn vrienden. Ik voetbalde met hen ook in de zaal.”
Van Alst bleek geen Messi, maar voetbalde wel enkele jaren in het vlaggenschip van SDZZ. Tot hij geveld werd door een hernia. Na een operatie in het Radboud trok hij de kicksen weer aan en vervolgde hij zijn loopbaan bij SDZZ in het tweede en later in het zesde. “Met dat team zijn we een paar keer kampioen geworden.” Al stond gezelligheid bij hem op één. Hij benadrukt nogmaals: “SDZZ is de gezelligste vereniging van Zevenaar.” Lachend: “Al bleef ik bij OBW ook altijd graag hangen.”
Bij die club was hij in de jaren negentig een bekend gezicht als lid van de businessclub met zijn bedrijf T&P Industrial Cleaning B.V. Van glazenwasser tot schoonmaakbedrijf met maar liefst 140 werknemers. Theo van Alst flikte het in de jaren tachtig en negentig. Sponsoring van de lokale voetbalclubs SDZZ, OBW en DCS én De Graafschap legden hem geen windeieren. “Ik kreeg daar veel werk door.” Al was het niet alleen de gunfactor die daarbij een rol speelde. “Kwaliteit stond altijd voorop. Dat betaalde zich uit.”

Bardienst en leider

Tussen de bedrijven door vond hij ook nog tijd om bardiensten te draaien in de kantine van SDZZ op de Griethse Poort. “Dat heb ik 12,5 jaar gedaan.” Een andere vrijwilligersfunctie die Theo van Alst in de afgelopen vijftig jaar vervulde, was die van leider. “Begin jaren tachtig van de C1 en de B1, later van het eerste. Samen met Joop Verbeek en Frank Molenaar. Jan van de Wouw was toen onze trainer.” Joop Verbeek is inmiddels overleden. Dat geldt voor veel SDZZ-coryfeeën waar Van Alst ooit mee samenvoetbalde en die tot zijn vriendenkring behoorden. “Ja, er zijn veel mensen van mijn generatie weggevallen,” treurt hij. Nog steeds bezoekt hij trouw de nieuwjaarsreceptie van zijn club. “Wat blijft, zijn alle geweldige herinneringen. De kerstbingo’s, de dansavonden. Ik heb zoveel schik gehad. Dat pakt niemand mij meer af.”