Bewonersplatform Lobith-Tolkamer organiseert lunch voor Oekraïners

LOBITH - Afgelopen zaterdag was er in Spijk een lunchbijeenkomst voor de 150 Oekraïense vluchtelingen die sinds half september de chalets aan de Vliegenwaard bewonen. De organisatie van de lunch was in handen van het Bewonersplatform Lobith-Tolkamer.

Door Carla Droste

Het bewonersplatform is in 2015 opgericht om de belangen van de inwoners van Lobith en Tolkamer te behartigen en de leefbaarheid te bevorderen. Als schakel tussen de dorpen en gemeente Zevenaar. “We hebben deze lunch georganiseerd als geste naar de vluchtelingen”, vertelt Joop Gerritzen van het bewonersplatform. “Deze mensen hebben huis en haard verlaten, weg uit hun vertrouwde omgeving, wij willen ze hiermee graag een hart onder de riem steken.”

Hapjes

Ondanks het matige weer waren er veel mensen aanwezig op het terrein van de opvanglocatie aan de Spijksedijk. Het bewonersplatform vond diverse mensen bereid een steentje bij te dragen. Er waren quiches gebakken en salades gemaakt. Naast allerlei Nederlandse gerechten bevatte het buffet ook een keur aan Oekraïense lekkernijen, want ook de bewoners van de Vliegenwaard waren druk geweest met het bereiden van hapjes. Joop vertelt dat de gemeente heeft bijgedragen aan deze bijeenkomst, evenals de Rabobank, de Protestantse Kerk, de plaatselijke supermarkten en lokale ondernemers, zoals de slager, de fruitteler en de boerderijwinkel. “Voor de gesponsorde Johma salades zijn we gisteren naar Losser gereden”, lacht Joop. “Dat was wel een eindje om.”

Optredens

Na de lunch was er een optreden van leden van de Protestantse kerk. Vervolgens zongen enkele Oekraïense meisjes liedjes in hun eigen taal. De inhoud van die liedjes was voor de Nederlandse aanwezigen niet duidelijk, maar de ontroering op de gezichten van de Oekraïense toehoorders was zichtbaar. Ondanks de aanwezigheid van een tolk vormde de taal toch wel een barrière om contact te maken.

Kateryna

Voor Kateryna, die Engels spreekt, is de taal geen obstakel. Ze vertelt dat ze uit Lviv komt en in haar vaderland als econoom in de stadsontwikkeling werkte. Hoewel het in het westen van Oekraïne betrekkelijk veilig was, was ze bang toen de oorlog uitbrak. “Bij elk luchtalarm moesten we de schuilkelder in. Ik at slecht en sliep slecht.” Ze besloot haar land te verlaten. Sinds oktober woont ze met haar man en drie kinderen op de locatie in Spijk. Een paar maanden geleden vond ze werk bij de bakker in Lobith. Zodra de oorlog voorbij is wil ze terug naar Oekraïne, hoewel niet iedereen binnen haar gezin er zo over denkt.

Nataliia

Ook binnen het gezin van Nataliia zijn de meningen verdeeld. Ze woont met haar man en twee kinderen op de opvanglocatie in Spijk. De een wil in Nederland blijven, de ander wil terug. De tijd zal het leren. Nataliia spreekt geen Engels, maar probeert zo snel mogelijk Nederlands te leren. Het werken in de horeca op de kade in Tolkamer komt daarbij goed van pas. “Kom”, zegt Nataliia in goed Nederlands. “Nu moet je de saté proberen. Die heb ik gemaakt.” Samen eten verbindt mensen. En dat is nu precies de bedoeling van het Bewonersplatform Lobith-Tolkamer.