Whiskykenner Michiel Wigman maakt van hobby zijn werk

LOBITH - Michiel Wigman is een connaisseur op whiskygebied. Hij weet alles van whisky: de smaken, de merken, de prijzen, maar vooral wat de beste manier is om whisky te drinken: “Samen met andere liefhebbers, in een fijne ambiance en dan mooie verhalen uitwisselen.”

Door Carla Droste

Het gaat vooral om de beleving, vindt Michiel Wigman van Dutch Whisky Connection. “Smaak is natuurlijk heel belangrijk, maar ook het met elkaar genieten.” Ruim drie jaar geleden verhuisde Michiel vanuit Zeist naar Lobith, waar hij samen met zijn partner een statig pand betrok. “Toen ik het Boretti-fornuis zag was ik verkocht”, vertelt de bourgondiër lachend. Michiel werkte jarenlang voor diverse semioverheidsbedrijven. Na de verhuizing besloot hij om van zijn uit de hand gelopen hobby zijn werk te maken.

Van Taipei tot Stavanger

Hij is dan al dertig jaar een bekend gezicht in de whiskywereld. Hij staat regelmatig met een ‘stand’ op whiskyfestivals. Om belangstellenden, in Taipei, Stavanger of Alkmaar, oude en bijzondere whisky’s te laten proeven. Hij organiseert whiskyevents, waarbij liefhebbers een aantal keren per jaar samenkomen voor ‘tastings’ (proeverijen) en ‘masterclasses’. Hij verzorgt ‘tastings’ voor bedrijven, taxeert whiskyverzamelingen, adviseertbij beleggingen en handelt in oude en zeldzame flessen. En sinds kort verkoopt hij eigen bottelingen met hoogwaardige whisky’s, via zijn webshop: www.dutchwhiskyconnection.nl.

Springbank

Zijn hobby begon dertig jaar geleden toen hij zijn toenmalige vriendin verliet. Hij vertrok naar zijn zomerhuisje met enkel zijn auto, een koffer met kleren en een fles whisky. Na twee dagen en veel tranen was de fles leeg. Het was het begin van zijn whiskyverzameling. Hij verzamelde vooral whisky van het merk Springbank, een whiskystokerij op het Schotse schiereiland Kintyre. De verzameling groeide met zo’n 700 verschillende flessen uit tot de grootste Springbank collectie ter wereld. Hij miste er nog een stuk of twintig om zijn verzameling compleet te maken. Michiel: “De manager van Springbank liet me een keer een fles uit 1919 zien, die 50 jaar op het vat had gelegen. Hij vroeg er 8000 pond voor. Dat was me toch te veel. Nou, die fles is laatst geveild voor € 250.000. Achteraf de grootste fout die ik gemaakt heb.”

‘Inside job’ 

Vanwege de hoge waarde van zijn verzameling stond deze in een beveiligde opslag. Tien jaar geleden werd hij beroofd. Hij heeft er nooit meer iets van teruggezien. “Waarschijnlijk was het een ‘inside job’, bij die opslag, maar dat kan ik natuurlijk niet bewijzen”, zegt Michiel. “Mijn hobby en passie ben ik gelukkig niet kwijtgeraakt, maar sindsdien verzamel ik niet meer.”
Er gaat veel geld om in whisky. “Twintig jaar geleden was er een kleinere groep liefhebbers. Het ging hun om de smaak, het vinden van een fles en het samen drinken”, vertelt Michiel. “Er ontstonden clubjes die hun interesse in ‘single malt’ met elkaar deelden.” Hij legt uit dat ‘single malt’ een whisky van één distilleerderij is, maar wel een mengsel van veel vaten. Soms oplopend tot wel 50 vaten. ‘Blended’ whisky’s zijn 30 tot 40 whiskysoorten door elkaar, van verschillende distilleerderijen. Die zijn goedkoper en toegankelijker voor een groter publiek. En bij ‘single cask’ praat je over één vat. Eentje met een eigen specifieke smaak. Zijn eigen karakter. “De laatste jaren is er voor de ‘single malt’ whisky veel belangstelling. Er zijn veel liefhebbers bij gekomen, maar ook een hele groep beleggers. Veel ‘nieuwe rijken’ die verzamelen. Russen, Chinezen die flessen van 50.000 euro kopen. Puur voor de heb. Allemaal uiterlijk vertoon. Hierdoor gaan de prijzen omhoog. Dat is voor de hobbyist die lekker wil proeven soms best lastig.”

Bubbel

“Whisky heeft het imago van een luxeproduct. Er is veel vraag naar. De markt is geëxplodeerd. Op veilingen wordt de prijs vaak kunstmatig omhoog gedreven door eigenaren die op eigen flessen (laten) bieden. De gemiddelde kwaliteit is tegenwoordig niet meer hetzelfde als voorheen. Dat komt vooral door een totaal ander productieproces. Er worden nog steeds goede whisky’s gemaakt hoor, maar mijn referentie is de oude whisky. Die van vóór 1970. Klassieke whisky’s, zoals: Ardbeg, Bowmore, Clynelish, Longmorn en Springbank zullen dan ook niet snel in prijs dalen, maar veel andere merken zitten in een bubbel. Als die flessen bij een crisis massaal op de markt komen, gaat de prijs flink omlaag.”
Voor zijn eigen bottelingen selecteert Michiel ‘single casks’. “Ik proef het en als de smaak mij bevalt dan koop ik dat vat of een deel ervan en breng ik het uit onder mijn eigen naam. Een bevriende kunstenaar, Hans Dillesse, maakt de etiketten. Het wordt wél in Schotland gebotteld, anders mag het geen whisky heten. Inmiddels heb ik een derde serie vaten geselecteerd. Mijn eigen flessen gaan natuurlijk mee naar de komende whiskyfestivals.”

Dutch Whisky Festival

In oktober staat bijvoorbeeld Singapore op het programma. Maar eerst is er op 3 en 4 september het Dutch Whisky Festival in het Stadstheater in Arnhem. Op die beurs staan producenten, groothandels en verzamelaars. ”Ik sta er met bijzondere exemplaren uit de jaren 50-60 en met mijn eigen flessen. De prijs om die te proeven varieert van € 1 tot € 90 voor een glaasje, afhankelijk van hoe zeldzaam de whisky is.” Op 4 september geeft Michiel in de theaterzaal aan 150 mensen een ruim twee uur durende masterclass. “Hier zijn ‘distillery managers’ uit Schotland en Ierland bij aanwezig. En er komt een speciale gast met een heel speciaal drankje. Maar daar kan ik verder nog niets over zeggen. Dat is nog geheim. Het wordt een unieke proeverij. Een prachtige kans om veel mooie, bijzondere whisky’s te proeven. Het is voor mij altijd een genoegen om mijn passie met anderen te kunnen delen.”